Aşık Olmak: Kolay Bir Başlangıç

Hormonal aktiviteler, duygusal durum, beklentiler sonucunda bir aşk hikayesine başlamışsanız bilin ki bu işin en kolay ve en eğlenceli kısmı. Asıl mücadele bundan sonra başlıyor.

- Neden İlişkileri yürütmek zaman geçtikçe zorlaşır? 
Sevgi ve ilişki meseleleri her zaman biraz karmaşıktır. Bir ilişkinin ilk ayları genellikle her çift için yumuşak bir sürüştür. Eşiniz hakkında her gün yeni keşfedilecek bir şeyler var ve romantizm zirvede. Hayatın bu güzel aşaması, ilişkinizin en güzel günleri olabilir. Gerçek mücadele, bu kıvılcımı canlı tutmak için çaba harcamanız ve ondan hoşlanmamanıza sebep olabilecek bir kaç neden bulduktan sonra bile eşinize aşık olmanız gerektiğinde başlar. İşte bu yüzden bir ilişki zamanla çekiciliği kaybeder ve aşkınız için gerçek test bundan sonra başlar.

Aşk mı Sevgi mi ?

Aşk, anlık bir başlangıçla vuku bulan, tutkuyu ve arzuyu barındıran güçlü bir duygudur.

Aşk sevgi değildir... Kısa süre içerisinde alevlenebilen aşk, karşısındaki bireyi ya da nesneyi sevmek için gerekli olan vakte sahip değildir...Hızlı başlayıp çabuk yok olabilir. Sert, yoğun, acı verici bir hazzın yaşandığı ve akli melekelerin bir kenara bırakıldığı bir süreçtir. Oysaki sevgi tanıyarak, hissederek, özümseyerek oluşan duygu ve kanılarla gelişir ki, bu da görece uzun bir zamanı gerektirir.

Bu yüzden, daha kalıcı ve paylaşımcı olan sevgi içinde aşkı da barındırabilirken, sahip olma arzusuyla koşullanan aşk yalnız ve bencildir. 

Alan Turing ve Yapay Oyun / The Imitation

Alan Turing tarihe geçmiş başarılı bir İngiliz matematikçi, bilgisayar bilimcisi ve kriptologtur. İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman ordusunun haberleşme şifrelerini kırmasındaki başarısından dolayı bir savaş kahramanı olarak kabul edilmiştir.  

2014 İngiltere yapımı Yapay Oyun, günümüz bilgisayarlarının teorik ve pratik olarak ilk temellerini atan, günümüzde popülerleşmiş yapay zeka kavramını dillendiren Alan Turing'in  gerçek yaşamından kesitler sunan bir film.

Kopuş

Zaman doluyordu.
Gitmemiz gerektiğini biliyorduk.
Ama ayrılamıyorduk işte...
Ellerimiz kenetlenmişti.
Kör olmuştuk dünyaya; tek ışık gözlerimizdi.
Ses yoktu dudaklarımızın arasından çıkan sesten başka.
Ve hayat yoktu birbirimiz için atan kalplerimiz dışında.
Biz zamandık, mekansız.
Biz aşktık, saf.
Bir ışık huzmesindeydi yolculuğumuz.

Ta ki karanlık ellerin dokunuşuyla sonlanıp,
dayanılmaz bir acı ve öfkenin şiddetiyle sarsılan hayatımızın,
ellerimizden kayıp gidişini görene kadar.
Bundan sonrası ateş ve barutla çıkılan bir yol,
ölüm ve kan ile danstı.
Davetlisi bol bir gösterinin başlangıcıydı sonumuz.